Hello pps (; Αυτό το άρθρο είναι η συνέχεια του προηγούμενου άρθρου.Επειδή θα βγει μεγάλο άρθρο,θα το χωρίσω σε parts!Όποτε,ναι...Πάμε να αρχίσουμεεε♥(υπάρχουν και cringe στιγμές so...)
Η πρώτη μου καψούρα♥
Όλο το καλοκαίρι τον σκεφτόμουν...Αλλά για ένα λίγο προσωπικό λόγο,ήθελα να τον ξεχάσω.Όμως,όλα μου θύμιζαν αυτόν...♥
- ΜΕΤΑ ΑΠΟ 3 ΜΗΝΕΣ-
Μετρούσα αντίστροφα για το πότε θα ξαναρχίσουν τα σχολεία!Από την μια ανησυχούσα αλλά από την άλλη ήμουν ενθουσιασμένη να τον ξαναδώ.
- ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ -
Axxx,δεν ήταν όπως τα περίμενα...Πίστευα ότι θα ερχόταν και θα μου μιλούσε ή τουλάχιστον να μου πει ένα γεια.Όταν πήγα στο σχολείο,τον αναζητούσα.Τον έψαχνα με τα μάτια μου.Επειδή ήμουν με τα κορίτσια(με την παρέα μου),έρχεται ξαφνικά και λέει:
-Γεια σας!Καλή σχολική χρόνια ;)
Αλλά εγώ ούτε που μίλησα...(ναι ήμουν ηλίθια...)Και ήμουν πίσω από τα κορίτσια,όποτε...Απλά εκείνη τη στιγμή ένιωθα κάπως.
Μετά από μερικές μέρες προσπαθούσα να του μιλήσω.Όμως,για κάποιο λόγο δεν μπορούσα σαν να ντρεπόμουν,λες και δεν είχα στόμα να μιλήσω γιαυτόν...
- ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ -
Αρχίζουν,όμως,να καλυτερεύουν τα πράγματα!Ο διευθυντής μας,στο Γυμνάσιο,ήθελε να αλλάξουμε θέσεις όλη η τάξη.Μάντεψε που έκατσα;;;ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΤΟΥ!?!Άρχισα να ουρλιάζω μέσα :') Την επόμενη μέρα,επειδή είμαι ο απουσιολόγος της τάξης μου,εκεί όπου κατέβαινα τις σκάλες,κατά τύχη κατέβαινε κι αυτός ακριβώς από δίπλα μου.Λέω οκ πάλι θα με αγνοήσε...Όχι!
-Λοιπόν,πώς είναι να είσαι απουσιολόγος;;
Εκείνη τη στιγμή,φοβόμουν μην πω καμιά βλακεία ή μην αρχίζω να κομπλέρνω..Απαντάω κι εγώ:
-Χάλια.Πρέπει να δεις ποιος λείπει,να προσέχεις να μην ξεχάσεις κανένα παιδί,να σκίσεις προσεκτικά το χαρτί του απουσιολογίου και βγαίνεις πάντα τελευταίος από το σχολείο...
-Ααα...Ωραία!
Μια μέρα,είχα πάει για περπάτημα που για περπάτημα πήγαινα τότε μόνο αν θέλω να σκεφτώ κάτι ή αν είμαι στεναχωρημένη.Καθώς γυρνάω από το σπίτι,ακούω από το κινητό ότι έχω μήνυμα από το Viber.Ήταν από τη ομάδα της τάξης μου.
-Τι έχουμε στα Αρχαία; , είπε ο ''Πέτρος'' (νομίζω έτσι τον έχω ονομάσει :P )
Απαντάω:
-Έχουμε να κλίνουμε κάτι ρήματα του κυρίου
Περνάνε μερικά λεπτά....Δεν απαντάει..Νόμιζα ότι αποσυνδέθηκε.Έτσι κι γω κλείνω το τηλέφωνο κάπως λυπημένη γιατί νόμιζα ότι με αγνόησε...Ξαφνικά ακούω μήνυμα!Άρχισε να χτυπάει η καρδία μου δυνατά!?!
-Μήπως μπορείς να με βοηθήσεις με τις ασκήσεις των Αρχαίων;;
-Φυσικά,μισό λεπτό
-Οκ,στείλε μου τα αν μπορείς σε φωτογραφία
-Οκ
Πήγα τρέχοντας στο δωμάτιο μου ώστε να πάρω το τετράδιο των Αρχαίων και να βγάλω την άσκηση.Από τότε μέχρι τώρα μιλάμε κάθε μέρα αλλά μόνο για τις ασκήσεις που μας βάζουν στο σχολείο!
- ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΗΝΑ -
Εκείνη την περίοδο άρχισαν τα διαγωνίσματα/τεστ τετραμήνου.Επειδή μια συμμαθήτρια μου είχε χτυπήσει το πόδι της,έπρεπε να αλλάξουμε αίθουσα.Έτσι,μετακομίσαμε και πήγαμε στο χημείο.Γενικά,όλοι όρμησαν να βρουν θέσεις για να κάτσουν με τον κολλητό/την κολλητή τους.Μόνο εγώ καθόμουν στο τελευταίο θρανίο μόνη μου...Επίσης,είχε αλλάξει το πρόγραμμα!Θυμάμαι μόνο ότι μετά το σχολείο είχαμε πάει στη καφετέρια και συζητούσαμε για το καινούργιο πρόγραμμα και για το διαγώνισμα που θα γράφαμε τη Τετάρτη.Μια μέρα πριν το διαγώνισμα,μου έρχεται μήνυμα.Ήξερα ότι ήταν ο ''Πέτρος'' γιατί νόμιζα ότι ήθελε να του δώσω τις ασκήσεις.Αλλά μου είχε στείλει κάτι άλλο:
-εεεε
Μπορείς να μου στείλεις την ύλη στη Ιστορία;;;
-Ναι...Κεφ. 2,1 2,2 (κτλ)
-Και είναι μεγάλα;;;
-Ναι
-Μήπως υπάρχουν λίγο πιο περιληπτικά;;
-Ναι,στις φωτοτυπίες που μας έχει δώσει
Θες να στις στείλω;;;
-νν
-Οκ
[ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ]
-Αααα οκ θενξ
-Τίποτα
(Σε αυτό το σημείο πήγα να πάθω εγκεφαλικό....)
-Μηπώς μπορώ αύριο να κάτσω μαζί σου σε παρακαλώ και αν μπορείς να με βοηθήσεις;;;
-Οκ
-Ευχαριστωω
-Τιποτα
Τότε άρχιζα να διαβάζω καλά-καλά την Ιστορία ώστε να γράψω καλά και να τον βοηθήσω σε περίπτωση που έχει διαφορετικό θέμα.
- ΜΕΡΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑΤΟΣ -
Μόλις πάω στο σχολείο,πάω και κάθομαι στο ''στέκι'' μας (στο μέρος που συναντιόμαστε με τη παρέα μου) και έρχεται και ο ''Πέτρος'' βλέποντας με να διαβάζω.
-Γεια!Διαβάζεις;;
-Ναιππ
Κάθεται ακριβώς δίπλα μου...Ηρέμησε Mairi!
-Πες μου τι θυμάσε;;Τα πιο *SOS*!
Άρχισα να του λέω τα πιο σημαντικά που πίστευα ότι μπορεί να μπουν στο διαγώνισμα/τεστ.Χτυπάει κουδούνι,κάναμε προσευχή και πήγαμε στη τάξη.Πρώτη ώρα είχαμε Μαθηματικά και έτσι νόμιζα ότι δε θα κάτσει μαζί μου τώρα αλλά την ώρα που θα γράψουμε το διαγώνισμα..Λάθος!Παίρνει την καρέκλα του και κάθεται δίπλα μου (; Εκείνη την στιγμή ένιωσα υπέροχα♥Επίσης,μόλις τελειώσαμε το διαγώνισμα με ευχαρίστησε που τον βοήθησα και έκατσε άλλη μια ώρα μαζί μου γιατί ο κύριος του είπε να αλλάξει θέση :|
- ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ -
Love,
Haizel xoxoxoxoxo
